Wojny domowe i religijne w Szkocji spowodowały zniszczenie znacznych ilości starych sreber. Podobnie jak w całej Anglii, w Szkocji zachowało się mało wyrobów o charakterze świeckim sprzed okresu przywrócenia monarchii w 1660 r. Małych ośrodków, w których znakowano przedmioty, było nieporównywalnie więcej niż w Irlandii.
Obecnie pojawiającymi się dziś w sprzedaży srebrami szkockimi są sztućce, często powtarzające wzór zwany Fiddle, różniące się od angielskich odpowiedników bardziej wydłużonymi zakończeniami trzonków (zw. fiddle). Typowo szkockim wyrobem są srebrne puchary zwane quaiches, z których pito whisky podając sobie naczynie z rąk do rąk; mają one atrakcyjny kształt ostu i były produkowane w Edynburgu.
8211; dzbanki do kawy są tego potwierdzeniem.
Wyrobem typowo irlandzkim jest okrągła podstawka, która pojawiła się w połowie XVIII w., służąca do stawiania na niej gorących naczyń. Inną nowością są podstawki, zwane potato rings, a także sztućce, wytwarzane w końcu XVIII w. w Dublinie, Cork i Limerick, z zakończonymi szpiczasto, grawerowanymi trzonkami. Typowo irlandzkie są również puchary z uchwytami w kształcie harfy oraz maselniczki z początku XIX w.
Zbieranie srebrnych łyżek jest tą dziedziną, która wymaga od zbieracza szerokiej specjalistycznej, głębokiej umiejętności, jeśli chce on dokonać właściwego zakupu. Jednak wiele łyżek z apostołami z XVII w. można kupić stosunkowo niedrogo i dla wielu kolekcjonerów są to jedyne srebra świeckie sprzed 1660 r., na które mogą sobie pozwolić.
